Arquivada a desaparición de Sonia Iglesias

Sonia Iglesias   A Sección Cuarta da Audiencia Provincial de Pontevedra desestimou os recursos presentados pola Fiscalía e a familia de Sonia Iglesias, acordando o arquivo provisional da causa sobre a desaparición desta nova pontevedresa.

Ambas as dúas partes recorreran o auto do Xulgado de Instrución número 3 de Pontevedra, especializado na Violencia contra a Muller, que acordou o seu sobresemento provisional.

Entendía este xulgado que procedía o arquivo da causa e as actuacións «por non existir indicios sólidos para acordar a continuación do procedemento contra a persoa do imputado», Julio Araújo, que foi compañeiro sentimental da pontevedresa. O devandito auto queda agora confirmado pola Audiencia.

O avogado de Julio Araújo, Jesús Santaló, recalcou que o recurso da Audiencia «nin sequera outorga o valor de proba, valorando como simples sospeitas» as acusacións contra o seu cliente, polo que conclúe que «non hai bases» para manter aberto o caso «e menos para citar un auto de procesamento» á parella sentimental de Sonia.

Pola súa banda, o fiscal xefe da Audiencia de Pontevedra, Juan Carlos Aladro, confirmou que agora xa non cabe ningún recurso porque a resolución da Sala pon fin ao procedemento e permite, habida conta da inexistencia de ilícito, que se arquive provisionalmente.

Segundo explicou Aladro, isto significa que non se arquiva definitivamente ata que non transcorran os períodos de prescrición do ilícito penal. A reapertura da causa estaría supeditada, fundamentalmente á aparición de novas probas.

INVESTIGAR

Non obstante, o fiscal xefe de Pontevedra insistiu en que nin a Fiscalía nin a Policía van deixar de investigar esta desaparición».

A Sección Cuarta desestima todos os recursos da familia Iglesias Eirín, representada pola avogada Isabel Blanco. Especialmente a proba neurolóxica P-300, que analiza o Potencial de Evocación Cognitivo, denominada popularmente como ‘test da verdade’ para rexistrar a actividade cerebral da persoa investigada nunha máquina mentres se lle mostran imaxes relacionadas coa causa.

O tribunal pontevedrés afirma no seu fallo que «a P-300 proposta polo Ministerio Fiscal foi rexeitada por un fundamento impecable no auto agora operado». «Non consiste só en localizar ou descubrir o paradoiro da desaparecida senón que é unha dilixencia da instrución o obxecto da cal é investigar a conduta da persoa investigada e que por iso podería ser utilizado no seu contra polo que permitir a súa práctica podería vulnerar os seus dereitos», apostila.

O artigo 24.2 da Constitución Española establece, entre outros dereitos dos cidadáns ante a Xustiza, o de «non declarar contra si mesmos» e o de «non se confesar culpables». Por este motivo entenden os maxistrados que «o test da verdade» vulneraría esta garantía de non se autoincriminar.

O auto inclúe outro motivo máis para o rexeitamento desta proba, como é a «falta de regulación, sen que se acreditara a súa admisión pola comunidade científica, non constando as taxas de fidelidade, nin se é posible que se dean falsos positivos».

Es necesarios estar conectado para escribir un comentario Conectar