A Fiscalía de Ourense pide nove anos de cárcere ao violador da sua muller

A fiscal de Ourense pediu nove anos e medio de prisión para un acusado de violar a súa parella cando esta quixo deixar a relación que mantiñan dende había tres meses, segundo as conclusións do xuízo celebrado este xoves na Audiencia Provincial.

O xuízo durou dúas horas e contou co testemuño do acusado de agresión sexual e falta de lesións, co da vítima, familiares de esta e dous peritos psicolóxicos que ratificaron un informe que elaboraron sobre a vítima en setembro de 2013, case sete meses despois dos feitos acontecidos o 3 de febreiro do mesmo ano, no que vítima e agresor eran maiores de idade.

Segundo o relato da agredida, chamou ao acusado para anuncialo que iría pola súa casa –ambos os dous vivían cos seus respectivos pais– a recoller as súas cousas e fíxoo ao día seguinte.

«Entrei na casa porque tiña a porta aberta, falamos, recollín as miñas cousas e cando xa me ía me colleu e cargoume no seu ombro, volveu meterme na casa, pechou a porta con chave e gardouna, mentres eu me resistía e lle pedía que me deixase marchar», relatou a agredida, detrás dun biombo.

Segundo o seu relato, discutiran noutros momentos porque ela o sorprendeu mentres intercambiaba mensaxes telefónicas con outra muller. Pero no día dos feitos, segundo a vítima, a súa única idea era irse.

«Levoume ao cuarto, botoume sobre a cama, e dixo que nese momento mandaba el e me suxeitou as mans, mentres eu choraba e me resistía e lle pedía que me deixase marchar», subliñou na súa declaración.

A preguntas da fiscal, a moza engadiu que ao rematar «el se fumou un cigarro con toda a calma» mentres se burlaba dela e cando o rematou, lle dixo que podía marchar. Segundo o relato da vítima, despois de que a súa parella lle abrise a porta ela díxolle que as cousas «non quedarían así» despois do que lle fixo.

MENSAXES PARA localizalo

No interrogatorio da súa avogada, a vítima explicou que cando puxo a denuncia, animada polo seu irmán e pola súa nai, o agresor lle enviou unha mensaxe e ela respondeu co que dicía a policía para manter a comunicación «e poder localizalo», pois era a través da aplicación ‘whatsapp’.

Detallou ademais que despois dos feitos non buscou atención psicolóxica pero que o pasou «moi mal» os primeiros meses.

O informe pericial psicolóxico, segundo explicaron as técnicas adscritas ao Instituto de Medicina Legal de Galicia (Imelga), fíxose en setembro de 2013, e incluíu unha proba para medir a presenza de patoloxías de personalidade.

«O relato foi coherente e consistente, non consideramos que sexa fabulado porque o seu perfil de personalidade é normal, e a pesar do paso do tempo e da redución dos detalles, hai algúns que se mantiveron como o do teléfono móbil que o quitoulle para que non chamase», concretaron.

As peritos responderon a unha pregunta da defensa sobre a posible ansia de vinganza da vítima e responderon que na entrevista que lle fixeron «só se vía que quería saír da casa e mesmo intentou entender o acontecido atribuíndoo a que a súa exparella tivo unha infancia difícil».

Engadiron que sete meses despois, non quedaron secuelas do acontecido e que non apreciaron «ganancia secundaria por denunciar» pois a vítima «só quería que el a deixase en paz».
FALTA DE PROBAS

O informe definitivo da fiscal mantivo a petición de nove anos e seis meses de prisión pola agresión sexual con agravante de parentesco, prohibición de contactar coa agredida durante dez anos, unha indemnización para a vítima de 7.000 euros, o pagamento ao Sergas doutros 359 euros e unha multa de 45 días a 10 euros por día.

A acusación particular incidiu nos requisitos legais para tipificar o delito de agresión sexual, e asegurou que se cumpren pois o relato da vítima «foi sen fisuras nin contradicións», ademais de non ter un móbil para denuncialo «como inimizade ou algún outro», e engadiu que o relato foi coherente «corroborado así por elementos periféricos como as lesións, aínda que leves, e o estado de nerviosismo narrado polas testemuñas».

Violencia e intimidación quedaron acreditadas, segundo a avogada da vítima, pois o acusado «non permitiu á muller que se movese como quería, ao levala sobre os ombros coa súa oposición, ao pechar a porta con chave e ao suxeitala fortemente».

A defensa considerou que a xurisprudencia esixe a «existencia de probas ou datos que dean veracidade á declaración da vítima e desvirtúen a presunción de inocencia do acusado», e considerou que neste caso non existen.

«Os testemuños non foron presenciais senón de referencia e todos próximos á vítima como o seu pai, o seu irmán e a súa amiga íntima e o relato da muller, considerado non fabulado polo Imelga, nunca foi contrastado co do acusado», engadiu.

Segundo a defensa, si había unha ganancia poñendo denuncia como mostra a petición de 14.000 euros de indemnización por secuelas «a pesar de que a orde de afastamento permitiu á muller facer unha nova vida». Por iso, pediu a absolución por falta de probas e a xuíza deixou o caso visto para sentenza.

Es necesarios estar conectado para escribir un comentario Conectar