O lobo

Veu lobo ás ovellas! Comeu varias e matou moitas máis. Eran dous, un lobo e unha loba parda, mala como a máis mala das lobas salvaxes, nai de lobiños salvaxes e tamén pardos, con dentes aguzados e rabo longo ergueito, con brío no seu andar e con fame de moitos días. Parecían a loba e o […]

Discrepancia

Andan os tempos revoltos e hai quen pensa que é por culpa da política, debido ao desentendemento entre uns e outros, por mor da pouca atención que se lles presta aos obxectivos, aos principios, aos intereses colectivos e aos intereses dos outros. Andan os tempos revoltos, avoltos como o viño quente. E, cadaquén co seu […]

Don Xesús e Don Bieito

Son dous referentes importantes na Galicia destes tempos, na cultura de Galicia de mediados do século pasado e no que vai deste, Don Xesús Alonso Montero e Don Bieito Ledo Cabido, o profesor e o editor, quen foi presidente da Real Academia Galega e quen é presidente da Fundación Premios da Crítica Galicia, teñen no […]

As termitas loitadoras

O carunco, o dentón, o cornizó e a carcoma son o mesmo, destrúen todo canto poden e canto comen, fan doer a cabeza daqueles que queren e coidan a madeira sen vermes, sen furados e sen po cada vez que se move a cama. Catro palabras para dar nome a un insecto dos coleópteros que […]

A chave da luz

Algunhas das persoas lectoras deste xornal pensan (ou, mellor dito, pensaban) que o poder total estaba no mando para manexar a meteoroloxía, nas mans daqueles con capacidade para provocar, inducir ou corrixir fenómenos atmosféricos. Que chova naquela esquina, que caian raios e tronos daquel lado, que quente o sol na praia a onde van as […]

Humanidade e solidaridade

Andan os cans na bouza. En Santiago de Compostela van pola Alameda recreándose, paran xunto de Valle-Inclán e dende alí outean, contemplan a cidade vella, miran para a catedral e para o concello, dan a volta, andan polo paseo da Ferradura e ladran, tal como se fosen escorrentando ao lobo que vai comer as ovellas. […]

Humanidade e solidariedade

Aandan os cans na bouza. En Santiago de Compostela van pola Alameda recreándose, paran xunto de Valle-Inclán e dende alí outean, contemplan a cidade vella, miran para a catedral e para o concello, dan a volta, andan polo paseo da Ferradura e ladran, tal como se fosen escorrentando ao lobo que vai comer as ovellas. […]

O inverno

O outono, ao parecer, é a estación do ano que segue ao verán e que comeza o vinte e dous ou vinte e tres de setembro, para rematar xusto tres meses despois e darlle paso ao inverno, “a estación máis fría das catro que ten o ano”, con outros tres meses de duración alongándose, no […]

Tempos de andar

O tempo pasa voando. Pasa e déixanos expectantes, soñando, pensando, observando e repensando o que xa non é, o que foi e o que non permanece máis que na memoria. Esa memoria da que tanto se fala e que serve para tantas escusas, para tantos pretextos, para nada ou para case nada. A veces a […]

Silencio

O seu longo silencio transmitía mensaxe de fondo calado, sorprendía á audiencia, mentres as persoas que enchían a ringleira de oradores quedaban atónitas, sen saber como reaccionar e sen saber que dicir ante tan forte expresión calada. Era un silencio pausado que falaba solo, que formaba parte da oratoria contundente e que agradecían os máis […]

1 2 3 18