Artigos de Luis Celeiro

Galicia toda

Todos estaban orgullosos e non é para menos! Festexábase en Vigo un importante acontecemento, o 40 Aniversario dos Premios da Critica de Galicia. Alí estaban moitos dos protagonistas e tamén había destacadas ausencias. Parabéns, abrazos sinceros, puñaladas trapeiras, miradas doces e atravesadas, risas, sorrisos, humor, literatura, poesía, audiovisual, arte e canto, de todo había, xunto […]

Cereixas para todos

Mil cereixas para unha fartura. Arredondadas e de cor vermella, cando están maduras, medio brancas e medio negras, son un dos froitos que medra en varios lugares de Galicia, para gozo dos lugareños e dos paxaros que van voando e, sen pousarse, collen a carne da cereixa e deixan a súa garouba, colgada do rabo, […]

Veñen con forza

Os novos veñen con forza e boa falta que lles fai. Teñen o paso atrancado, impedíndolles camiñar con éxito cara a un posto de traballo digno, máis ou menos seguro e cunha duración superior á dunhas horas, uns días ou algúns meses. Veñen con forza, con talante, con ganas de facer, con coñecementos, interese e […]

Primarias, ¿que máis dá?

As primarias na política, aparentemente, están ben. Para uns, o peor deste modelo é o resultado. Parece unha feira, “se un perde, outro gaña”. Nas primarias da política, curiosamente antes de celebrarse, os candidatos traballan desunidos, sexan moitos ou poucos, “polo ben do partido” que, despois das eleccións, foi quen perdeu, excepto para a candidatura […]

Sequidade, ben e mal

Depende, como moitas outras cousas, a sequidade está ben e mal ao mesmo tempo. A da actualidade é perigosa, poida que moi perigosa para os bosques de Galicia, a pesar de tratarse dun dos territorios da Península Ibérica onde máis chove. Din as estatísticas que a serra do Candán é o lugar de Galicia con […]

Liñas paralelas

As raias vermellas do seu xersei eran paralelas como as da garabata, as do pescozo da camisa ou as rechamantes do cinto de tela que lle daba dúas voltas á cintura. Os calcetíns que vestía eran tamén de liñas de distintas cores, un tiña á vista sete liñas paralelas e o do outro pé, unha […]

Cada ollal co seu botón

Aquel home de pelo branco e barba negra pon o seu ollo sempre no mellor. El, como todos, é consciente da dificultade de elixir nalgúns casos. Daquela, escolle o primeiro que mirou e sempre lle sae ben. Noraboa, compañeiro!, dicíalle Gumersinda, unha moza da súa idade que nunca ata ese día respondera á mirada, a […]

Viridiana xemía

Viridiana, polo seu nome, parece unha muller de tempos pasados, pero non, naceu a mediados do século vinte, estudou nun colexio de monxas, como todas as da época, e despois, na universidade pública, como as que podían. Estudou, rematou a carreira e botou mozo. Nunca casaron, pero agora que morreu Manolo, de repente e a […]

A luz da esperanza

Leva consigo un reloxo que funciona coa luz e alumea de noite, carga e anda coa luz do sol, coa natural, coa luz do día. Un reloxo que indica os cambios de hora segundo a segundo e, cando faga falta, pasa das dúas ás tres de súpeto, en menos dun suspiro e aí se queda […]

Viva a memoria!

Saíu da casa e foi andando moi de présa para estación do tren. Non era estación, efectivamente, era un apeadoiro de pouca monta, un lugar escondido no medio dunha carballeira, a uns mil douscentos metros mal contados da aldea onde vivía coa súa familia e outras catro familias ben pequenas. Xusto cando estaba chegando, albiscou […]


© 2011 Galega de Comunicación e Información, S.L.U. - Aviso legal - Contacto