A Festa dos Maios de Ourense contou coa participación de 25 colectivos

Festa dos Maios Ourense_2014

A celebración milenaria da primavera congregou na cidade de Ourense a 26 construcións de madeira e elementos vexetais -«maios»- de 25 colectivos culturais, veciñais e familiares de Ourense e un de Campañó (Pontevedra), que foron instalados na céntrica rúa do Paseo, e visitados por miles de cidadáns durante toda a mañá, no cuarto día de capitalidade cultural do Eixo Atlántico.

A rúa peonil do Paseo encheuse a primeira hora das cores das xestas, cardos, mofo e follas colocados sobre estruturas de madeira, na súa maior parte en forma de pirámides e cruzamentos, que se sumaron á cor violeta das alfarrobeiras que decoran a rúa e florecen nestes días.

Un xurado visitou cada «maio» e escoitou as coplas para valorar tanto a construción enmarcada nos grupos de tradicional ou artístico, como a capacidade vocal e musical dos responsables da súa elaboración e da súa orixinalidade nos textos, sempre satíricos con feitos acontecido na cidade ou achacados aos Gobernos estatal e autonómico.

A novidade deste ano foi a presenza do «maio» da asociación cultural e deportiva de Campañó (Pontevedra), que exhibiu unha forma tradicional cónica e unha coroa, elaborados con materiais diferentes aos utilizados habitualmente en Ourense.

O responsable do colectivo José María Domínguez, explicou a Europa Press que a tradición pontevedresa se celebra actualmente o día 1 de maio na Praza dá Ferreiría e dende finais do século XIX, cunha orixe «igual ao dos lugares de toda Europa no que se mantén a celebración do bo tempo», pero con materiais diferentes. Así, en Pontevedra os maios elabóranse con ramas de fiuncho e sobre elas colócanse margaridas, rosas, mandarinas, laranxas e ovos, entre outros elementos.
PORTUGAL NON PUIDO ASISTIR

O propio Domínguez informou de que o convite que recibiu o seu colectivo para integrarse nos «maios» de Ourense, con motivo de participar na programación cultural transfronteiriza pola capitalidade do Eixo Atlántico nesta cidade, chegou tamén a cidades do país veciño que finalmente non puideron asistir.

Segundo recordou, antes da era cristiá, se «animaba a natureza a ser xenerosa coas súas colleitas iluminando con cacharelas nocturnas os campos cultivados e outros rituais dos que se conserva, en moitas vilas de Pontevedra e Ourense, o dos maios».

Domínguez e a súa asociación sumáronse aos 25 «maios» de entidades veciñais da cidade, a asociación de axuda ao toxicómano «Atox», de centros escolares como o IES Outeiro Pedrayo, das irmás desamparadas que asisten a persoas maiores, do colectivo Bela Auria, dun grupo feminista e do grupo familiar que dixo identificarse como os do «maio do agrón» (maio do berro), todos eles complementados con coplas satíricas contra cambios lexislativos e actuacións gobernamentais de ámbito estatal, autonómico e local.

«Entre eles, un grupo veciñal do Concello de Nogueira de Ramuín, cun maio reivindicativo en forma de tonel de viño e coa frase con estes políticos de fandango, non imos ter viño tinto, clarete nin branco,», con coplas alusivas á autovía A-76 proxectada a través da Ribeira Sacra entre Ponferrada e Ourense, e da que non tiveron información pública polo que non puideron presentar alegacións, segundo explicou un voceiro.

Os «maios» representaron ademais escenas cotiás no rural como unha matanza, ou unha «pulpeira» cortando os rabos do cefalópodo, elaborados con mazorcas de millo sen semente cortadas en toros. Tamén foron numerosas as pirámides e cruces tradicionais e unha reprodución do edificio coñecido como «torre de Ourense» de 1961.

Es necesarios estar conectado para escribir un comentario Conectar