O Supremo confirma catro anos de cárcere para Laureano Oubiña

Laureano Oubiña_PP

O Tribunal Supremo confirmou a condena a catro anos, sete meses e quince días de cárcere e o pagamento dunha multa de 2,2 millóns de euros que a Audiencia Nacional impuxo ao narcotraficante galego Laureano Oubiña por un delito de branqueo de capitais.

A Audiencia ordenou recentemente o seu inmediato ingreso en prisión para que cumprise esta pena tras estudar varios informes médicos que acreditaban que non existen inconvenientes para que o acusado, que gozaba de liberdade provisional, siga o seu tratamento nun centro penitenciario.

O alto tribunal considera probado que o narcotraficante ideou toda a armazón asociativa para branquexar o diñeiro procedente do tráfico de drogas que tiña depositado no Banco Popular de Melilla pero, como estaba en prisión, se valeu da súa muller –agora falecida– para ‘lavar’ os fondos comprando varios terreos en A Laxe e un soar en Sanxenxo, en Pontevedra. A cantidade branquexada superou os 1,8 millóns de euros.

O ‘narco’ criticou que se levara a cabo un «axuizamento encuberto» da súa esposa, Esther Lago, a pesar de falecer e que a sentenza condenatoria afectou as súas dúas fillas. Un argumento «improsperable» para o Supremo, que alega que a súa muller non foi axuizada e que este feito non afecta aos pronunciamentos civís derivados do delito imputado a Oubiña, «verdadeiro artífice do branqueo, os efectos do cal deben padecelos, tamén os seus fillos».

A sentenza, con relatorio do maxistrado Joaquín Giménez, razoa que os caudais branquexados procedían do «mundo da droga e do narcotráfico» e rexeita o importe dos terreos que deu a perito nomeada a instancia do recorrente porque solo tivo en conta o seu «valor actual», fixado en «plena crise económica con especial incidencia no sector inmobiliario». En cambio, o da Axencia Tributaria foi «alleo ás turbulencias á baixa que ten actualmente o mercado inmobiliario».

Ante a «contundente e variada» proba de cargo, a Sala do Penal manifesta a súa «total coincidencia» co pronunciamento condenatorio da Audiencia Nacional ao estar presentes de forma clara e indubidable todos e cada un dos elementos que vertebran o delito de branqueo.
‘MODUS OPERANDI’

O Supremo ratifica así a sentenza que condenou tamén, en setembro de 2012, a Carmen Daponte e Emilia Cano –prima e amiga respectivamente da muller de Oubiña Esther Lago– a tres anos e tres meses de cárcere; mentres absolvía o fillastro de Oubiña, David Pérez Lago, e outros catro acusados nesta causa, ao considerar que non existen probas abondas no seu contra.

Os maxistrados da Audiencia Nacional consideraron probado que Oubiña planeou xunto á súa esposa Esther Lago, falecida en 2001, «a forma de aflorar e dar aparencia legal aos fondos procedentes das operacións de narcotráfico» que se atopaban ingresados no Banco Popular de Melilla.

Ambos os dous acordaron a compra do terreo denominado ‘Nanín’ e outras parcelas situadas preto do que fora o seu domicilio habitual, situado en A Laxe, en Vilagarcía de Arousa. Como Oubiña se atopaba por aquel entón en prisión, «foi Esther Lago quen levou a cabo todas as xestións necesarias» para a compra, realizada a través de familiares e outros achegados.

Lago creou para a compra unha sociedade mercantil que foi adquirindo as propiedades, sempre co consentimento do seu marido –di a sentenza– que agrega que ningún dos compradores (entre os que se atopan as outras dúas condenadas) contaba «con ingresos legais» capaces de facer fronte aos gastos derivados das adquisicións.

A Fiscalía antidroga solicitaba seis anos de prisión para Oubiña ao entender que o ‘narco’ lavou elevadas cantidades procedentes da venda de droga a través da construción dunha vivenda en Vilagarcía de Arousa, un terreo en Sanxenxo, entre outras propiedades, e do movemento e cambio de divisas.

Es necesarios estar conectado para escribir un comentario Conectar